Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Στον Ιωάννη - Μαίρη Μάλιαλη



Δεκαεννιάχρονο εσύ τότε παιδί,
πήγες στις επάλξεις
και δεν γύρισες ποτέ,
χάθηκες από Τούρκου βόλι.
μνήμες σήμερα, το αίμα σου κοχλάζει.

Η αδικοχαμένη της νιότης σου η ψυχή,
ζητά παρηγοριάς εκδίκηση,
μιας ξεχασμένης λευτεριάς,
που πέρασε στην λήθη,
του ποταμού Αχέροντα.

Τα νεανικά σου όνειρα,
δεν έζησες, δεν χάρηκες,
στα μαρμαρένια αλώνια
μόνο ο χάρος νοιάστηκε,
κοντά του να σε πάρει.


Από μνημόσυνο ορφανός,
γιατί της μάνας σου η καρδιά,
ποτέ δεν πίστεψε τον άδικο χαμό σου
και μέχρι το τέλος σε περίμενε,
ανθυπολοχαγέ μου πίσω...

Της γλυκιάς σου μάνας,
η κουρασμένη της καρδιά,
την πρόδωσε στα ογδόντα,
έφυγε μ' ενα πικρό χαμόγελο
και με καημό στο βλέμμα.

Μέσα στις δικές μας καρδιές,
οι μνήμες τραγικά ξεθωριασμένες,
της μάνας σου η ελπίδα μέσα μας ζει
και θεριεύει σαν φλόγα,
ν' ανάψει για σένα ενα κερί.

Η ψυχή της θα σ΄ανταμώσει
και τότε θα μοσχομυρίσει,
ο τόπος του θανάτου σου λιβάνι
κι' άγγελοι θα ψάλλουν …
¨αιωνία σου η μνήμη, Ήρωα Ιωάννη"..


14/07/2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.