Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

mesologitisa- Αναπολώντας...

Αναπολώντας...

Αναπολώντας την χαμένη νιότη,
τα απογεύματα καθισμένη στο μπαλκονάκι σου,
ακουμπώντας τα χέρια  και το κεφάλι σου στα κάγκελα,
ανόρεχτα βλέπεις τα αυτοκίνητα να περνούν.
αφουγκράζεσαι νεκρές ανάσες,
στεγνώνεις φτυσίματα στην άσφαλτο,
και μετράς ώρες να φύγει και η σημερινή μέρα.
γυναίκα που πόνεσε για να αντέξει...
γυναίκα που άντεξε για να πονέσει...
που δάκρυσε κρυφά,
που έσκυψε το κεφάλι,
που κατάπιε προσβολές,
που δεν γεύτηκε χαρές,
που το χύσιμο παρέμεινε κολλημένο 
στο μέσα μυαλό της και όχι στο σώμα της,
γυναίκα ηρωίδα που γέννησε
ανάθρεψε, και στάθηκε στο ύψος των περιπτώσεων,
χαμηλώνοντας σαν κλωνάρι το δικό της.
που γαλουχήθηκε με πρέπει και μη,
που ένιωσε την αγάπη μόνο σαν φιλμ νουάρ,
που κατέληξε τώρα να είναι μόνο
μια κουρασμένη ματιά στα θλιβερά απογεύματα,
και που το όνειρο της, είναι να φύγει αθόρυβα....
για να μην ενοχλήσει κανέναν και το έχει βάρος
 στο μακρινό της ταξίδι....


http://mesologitisa.blogspot.gr/

1 σχόλιο:

  1. Ειναι καμια φορα που καθεσαι και αναπολωντας τ αστρα στο απολυτο βαθυ σκοταδι σκεψεις με ταχυτητα φωτος διαδεχονται η μια την αλλη και καθως εισερχεσαι στα βαθη του συμπαντος τοτε μονο καταλαβαινεις το ποσο ασημαντος εισαι.ενα πετραδακι αμμου,ενας μικρος κοκκος αστρικης σκονης που σαν απο θαυμα επεσε στην γη και ναι εχεις σωμα,εχεις ψυχη,εισαι μια οντοτητα,ενα μικρο θαυμα.Υπαρχεις!!!! chris mag...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Tο ιστολόγιο μας μπορεί να καθυστερεί να ανοίξει όμως ανοίγει. Αυτό θα διαρκέσει για πολύ λίγο ακόμα.
Σας παρακαλούμε τα σχόλια να γίνονται στα Ελληνικά και όχι στα γκριγκλις. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα ορθογραφικά λάθη. Επίσης καλό θα ήταν τα σχόλια σας να είναι ανάλογα με το επίπεδο και την θεματολογία του ιστολογίου μας. Γενικότερα δεν λογοκρίνουμε κανένα σχόλιο όμως η θέση μας να είναι τα σχόλια εντός του επιπέδου του blog μας είναι απόλυτη.
Ευχαριστούμε πολύ.